เช้าวันอาทิตย์
คงมีหลายๆคนที่ขอตื่นสายซักวันเหอะ แต่ก็ยังคงมีอีกมากมายหลายต่อหลายคนที่ยินยอมตื่นเช้ามาสูดอากาศอันแสนบริสุทธิ์ก่อนใครในวันใหม่ๆ ก่อนช่วงเวลาแสนสุขอันแสนนั้นจะผ่านไปรวดเร็วราวกับน้ำค้างปลายยอดหญ้า ...
เช่นเดียวกับความรัก....
เช่นเดียวกับความรัก....
ความรักที่สุดแจ่มแช่มชื่นในปฐมบท ทุกสิ่งอย่างช่างสวยสดงดงามดูดีมีความสุข แต่เมื่อกลับกาลที่ความจริงบางอย่างปรากฏ รักนั้นก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เคยเป็น...
หลายคนอาจจะพยายามหาสาเหตุว่า เหตุใดรักนั้นถึงไม่ได้เป็นอย่างที่มันเคยเป็น
บางคนก็ได้คำตอบแล้ว...
โดยเข้าใจในธรรมชาติของรักว่าไม่แตกต่างจากทุกสรรพสิ่งซึ่งก็ล้วนไม่เคยที่จะเที่ยงแท้และแน่นอน ... แต่บางคนอาจไม่เคยได้รับคำตอบเลยว่า เหตุใดความรักถึงเปลี่ยนแปลง เหตุใดรักนั้นถึงไม่ได้ยืนยาว...
จนในท้ายที่สุด ก็เห็นความรักเป็นเรื่องล้อเล่น เป็นเรื่องขำๆ ประหนึ่งกระดาษชำระที่ใช้แล้วก็ทิ้งไปเลยไม่ได้มีคุณค่าอันใด และเขาคนนั้นก็ไม่เคยได้รับความรักอันทรงคุณค่า อันคู่ควรแก่ความรักเลยซักครั้ง
จนในท้ายที่สุด ก็เห็นความรักเป็นเรื่องล้อเล่น เป็นเรื่องขำๆ ประหนึ่งกระดาษชำระที่ใช้แล้วก็ทิ้งไปเลยไม่ได้มีคุณค่าอันใด และเขาคนนั้นก็ไม่เคยได้รับความรักอันทรงคุณค่า อันคู่ควรแก่ความรักเลยซักครั้ง
ฟังดูอาจจะรู้สึกน้ำเน่าเคล้าดราม่า แต่ถ้าความรักแท้มันไม่มีจริงแล้ว กวีนิพนธ์เอกของโลกที่ได้ประพันธ์เรื่องราวแห่งรักแท้ต่างๆไว้ในโลก ก็คงเป็นเพียงแค่คนวิปริตคนหนึ่งที่แต่งเรื่องราวขึ้นมาประโลมโลกลมๆแล้งๆให้กับชีวิตคนที่แสนบัดซบนั้นไป...
"รักคืออะไร?"...
"รักคืออะไร?"...
เป็นคำถามที่เฝ้ารอคำตอบให้กระจ่างมานานแล้ว หากเรากำลังมีความรัก ก็จงเฝ้าทนุถนอมบำรุงดูแลความรักและคนที่เรารักตามเสียงของหัวใจ โดยไม่ต้องกลัวว่า วันใดวันหนึ่ง ความรักนั้นจะโบยบินจากเราไป...
รักที่อยู่กับคนที่เรารักนั้น เขาก็มีอิสระในตัว ไม่ได้เกิดมาเพื่อให้เราได้ครอบครองหรือเป็นของใครแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น... เมื่อรักแล้ว ก็ควรปล่อยให้ความรักได้เติบโตอย่างเป็นอิสระ ตามแบบที่รักนั้นควรจะเป็นไปตามธรรมชาติของมัน

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น