ความเงียบกับความเหงามักมาพร้อมกัน
ในทุกๆ วันที่ผมรู้สึกว่า
ในทุกๆ วันที่ผมรู้สึกว่า
“วันนี้ชีวิตทำไมมันเงียบๆจังวะ?”
ที่มันเงียบก็เพราะ....
- คนรอบกายต่างติดธุระต่างๆ นานา เช่น ไปทำบุญกฐิน
- คนที่รักอยู่เต็มหัวใจและอยากพบหน้าจนใจจะขาดก็อยู่ไกลถึงขอนแก่น
ครั้นจะบินไปหาก็กลัวเขาไม่ต้อนรับ... หน้าแตกพอดี
ครั้นจะบินไปหาก็กลัวเขาไม่ต้อนรับ... หน้าแตกพอดี
- ไอ่เพื่อนเกลอก็ดันไปต่างจังหวัด
วันนี้ก็เลยต้องทักดินฟ้าอากาศไปพลางๆ ดีที่เดินมาเจอน้องพลอยสุดน่ารักน่ากอดพอดี
แต่แหม อยู่ซะสูงพี่เอื้อมไม่ถึง T T
แต่แหม อยู่ซะสูงพี่เอื้อมไม่ถึง T T
ตอนนี้เชียงใหม่เริ่มหนาวนิดๆแล้ว บวกกับความเงียบในตอนกลางวันที่ไม่ค่อยคุ้นเคยแบบนี้ ความรู้สึกเหงาเลยเปิดประตูออกมาทักทายกันอีกแล้ว เหงากันแต่เช้า
โอ๊ย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงชีวิตคนโสดตอนกลางคืนหลังจากกลับจากดูหนังที่ห้องคุณเพื่อนแล้ว เดินแหวกอากาศอันเริ่มเย็นยะเยือก กลับเข้าห้องอันว่างเปล่าคนเดียวเหมือนเดิมมาเป็น 10 ปี ถึงได้รู้ว่า หัวใจดวงน้อยๆ ที่รอคอยใครบางคนอยู่นั้น มันโดนความหนาวเจือความเหงาปาดลิ่มทิ่มแทงเข้าไปเสียจนบอบช้ำ....
ทำไมเมื่อเราเจอความเงียบแล้ว ความเหงาจึงชอบตามมา อยากถามคุณความเหงาเหลือเกินว่า ว่างมากหรือไง ตามกันมาอยู่ได้ ไปหาคนอื่นมั่งก็ได้นะเว้ย I-here! อุ๊ย 18+ ห้าห้า
ทำให้สงสัยว่า หรือเราอยู่กับความเงียบไม่เป็น?
เราจะแน่ใจได้ยังไงว่า ถ้าคนคนนั้นมาอยู่ข้างกายเรา แล้วความเหงามันจะไม่มาหาเราอีก?
ทำยังไงนะ ที่จะอยู่อย่างเงียบๆ แต่ไม่เหงา ...
สักวันเราคงเข้าใจ คงหาคำตอบได้มั๊ง
สักวันเราคงเข้าใจ คงหาคำตอบได้มั๊ง
ปลอบใจตัวเองไปว่า “เดี๋ยวก็ชิน”
................................................
ว่าจะไปซื้อ GM ปก ณเดชน์ มาอ่าน ไม่ได้ซื้อนิตยสารหัวนี้มานานแล้ว แต่ก็นะ
ดูเงินในเป๋าตังค์บวกกับความจำเป็นที่ต้องอ่านหนังสือเล่มนี้และสถานที่เก็บอีก เลยสรุปได้ว่า
‘ไว้ก่อนดีกว่านะน้อง’
ดูรูปไปพลางๆ ก่อนละกัน (ความจริงมีคนข้างๆ ก็พอละ ณด่ง ณเดชน์ อะไรไม่จำเป็น)


ณเดชน์หล่อค่ะ 555 (เกี่ยวไหมเนี่ย) เฮอๆ ถ้าเราทำใจกับสิ่งที่เราเป็นอยู่ ณ ขณะนี้ได้ ก็ถือว่าเยี่ยมแล้วล่ะค่ะพี่ไก่
ตอบลบปล. น้องพลอยน่ารักจัง เห็นรูปแล้วอยากอุ้มขึ้นมาเลย :D