วันจันทร์ที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

As day goes by, makes me cry...

กว่าเราจะรู้ว่า สิ่งใดสิ่งหนึ่งจะมีคุณค่าต่อตัวเราอย่างไร
เราก็ต้องเสียมันไปก่อน

ก่อนที่สิ่งนั้นจะจากไป เราก็มักจะไม่ค่อยเห็นคุณค่าในตัวมันสักเท่าไหร่
บางทีก็ถึงกลับดูแคลน ว่ามันช่างไม่มีคุณค่า ช่างไม่เหมาะกับเรา ช่างนั่นนู่นนี่
ก็พยายามเสาะหาสิ่งใหม่ที่เราคิดว่าดีกว่าเก่ามาแทนที่

จนเมื่อของหรือคนที่เราคิดว่ามันช่างด้อยค่าไม่เหมาะกับเรา ต้องจากเราไปจริงๆ
แล้วเราก็ได้สิ่งใหม่อันนั้นมา ทำให้เรียนรู้ว่า สิ่งนั้นอันเก่าที่อยู่กับเรามา มันก็ดีอยู่แล้ว
ดีมากๆด้วย อยากได้คืนมา แต่จะทำอย่างไรได้ล่ะ เมื่อมันได้จากไปแล้ว....

กับคน สัตว์เลี้ยง สิ่งของ รอบๆกายเรา ลองสังเกตดูข้อดีของเขานะครับ
ก่อนที่เขาจะจากไป อย่างไม่มีวันหวนกลับ แล้วจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียดายอีก...

เหมือนกับวันนี้ที่ผ่านพ้นไปอีกวัน


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น